» Ho Maar

Ho maar.

Ho maar, je hebt genoeg gezegd,
ik heb het al gehoord,
en ik heb het al begrepen.
Ho maar, maak je geen zorgen,
ik weet de weg,
ik laat me zelf wel uit,
ga de trap af, naar beneden.

Ja, ho maar,
er komt een eind aan alles,
ieder ogenblik, en,
Ho maar,
er is een grens aan ons vertrouwen,
de dingen die ik slik,
de dingen die ik slik.

Ja ja, ik ga al, moment, pak mijn jas.
Trotseer de koude wind,
de regen,
hoop dat ik het vind.
En..
Het valt niet mee,
ik laat alles achter,
niets meer dat ons samen bind,
Niets meer dat ons samen bind,
niets meer...

Ho maar.
De lampen doven,
de muziek gaat uit.
Ja ho maar,
mijn glas is leeg,
mischien dat we het nog een keer over doen.
In een andere tijd,
op een andere plaats,
het is toch de gezelligheid,
van dit moment,
die toch, bij je blijft...

Ja, het is triest,
melancholiek,
ik loop de straat door,
het is de muziek,
die langzaam wegebt..
Uit mijn bestaan.

Ik kijk niet meer om
Moet blijven gaan,
en de pijn van de last,
van de schuld,
klampt mij vast,
neemt mij mee,
in de nacht.
Ik heb de weg,
ik heb de weg..
Niet meer in mijn macht.

Ho maar
Het is genoeg geweest
Ja ho maar..

Ik heb lang genoeg geleefd.